Waarom een open hart soms zo'n pijn kan doen

Hoe mindfulness je helpt om gevoelig te blijven zonder jezelf te verliezen.

Word jij soms ook overspoeld door alles wat er mis is in de wereld?

Door het verdriet van dieren. Door oorlog, onrecht of de zorgen van de mensen om je heen.

Misschien merk je dat je steeds meer gevoelens van anderen met je meedraagt. Of dat je 's nachts ligt te piekeren omdat alles zo binnenkomt.

In mijn praktijk hoor ik dit steeds vaker.

Onlangs vertelde een cliënt dat zij nauwelijks meer kon slapen. Niet omdat er met haarzelf zoveel aan de hand was, maar omdat bijna iedereen om haar heen ergens mee worstelde. Ze voelde hun verdriet alsof het haar eigen verdriet was. Daarnaast raakte het dierenleed haar diep en werd ook het nieuws steeds moeilijker om te verdragen.

Ik herkende wat ze vertelde. Zelf heb ik ook moeten leren hoe je een open hart kunt houden zonder jezelf te verliezen.

Vanuit de Tibetaanse boeddhistische psychologie wordt een gevoelig hart niet gezien als een zwakte, maar juist als een kwaliteit. Het laat zien dat je niet afgestompt bent geraakt voor het leven om je heen. Tegelijkertijd wordt ook benadrukt dat mededogen zonder innerlijke stabiliteit gemakkelijk kan omslaan in uitputting of wanhoop.

Een open hart heeft daarom ook bescherming nodig. Niet door je af te sluiten voor de wereld, maar door regelmatig terug te keren naar jezelf. Mindfulness helpt daarbij. Je leert aanwezig te blijven bij wat je voelt, zonder overspoeld te raken door alles wat er op je afkomt.

Werkelijk mededogen betekent niet dat je al het lijden van de wereld op je schouders hoeft te nemen. Het betekent dat je aanwezig kunt zijn bij pijn, zonder je eigen innerlijke rust te verliezen. Zoals een kaars die blijft branden, ook wanneer de wind opsteekt.

Misschien is jouw gevoeligheid helemaal geen probleem dat opgelost moet worden. Misschien is het juist een prachtige kwaliteit die vraagt om zorg, aandacht en voeding.

Want wie diep geraakt wordt door het verdriet van anderen of door dierenleed, bezit vaak een bijzondere zachtheid. Alleen vraagt die zachtheid ook om zekere grenzen. Om persoonlijke rust en ademruimte. Om momenten waarop je niet alleen aandacht hebt voor het lijden, maar ook voor alles wat mooi, liefdevol en helend is.

Je kunt verdriet voelen om wat er gebeurt in de wereld.

Je kunt huilen om dierenleed.

Je kunt geraakt worden door de pijn van anderen.

Maar je hoeft niet ieder moment van de dag verbonden te blijven met alle pijn die bestaat. Dat helpt uiteindelijk niemand. Een uitgeput hart kan minder liefde geven dan een hart dat regelmatig rust vindt.

Binnen de Tibetaanse traditie leeft de gedachte dat iedere bewuste daad met de juiste intentie ertoe doet. Iedere keer dat iemand kiest voor vriendelijkheid, zachtheid, respect of compassie draagt dat iets bij aan het grotere geheel, ook al zien we het effect vaak niet direct.

Juist daarom begint echte verandering vaak niet buiten onszelf, maar bij ons van binnen. Het is onmogelijk om al het lijden op te lossen.

Misschien is wat jij kunt doen eenvoudiger én tegelijkertijd veel moediger: midden in een wereld waarin zoveel gebeurt, je hart open houden zonder eraan ten onder te gaan. Dat is geen teken van zwakte, dat is innerlijke kracht.

Mindfulness helpt je om die kracht te ontwikkelen. Niet door minder te voelen, maar door steviger aanwezig te zijn bij alles wat je voelt. Daardoor word je niet minder gevoelig, maar wel veerkrachtiger. Je hart blijft open en tegelijkertijd leer je beter voor jezelf te zorgen.

Wil jij ontdekken hoe mindfulness je kan helpen om met meer rust, veerkracht en vriendelijkheid in het leven te staan?

Je bent van harte welkom bij een van de mindfulness trainingen van De Witte Tara. Samen oefenen we hoe je met een open hart prettig kunt leven, zonder jezelf daarin kwijt te raken. Kijk hier voor meer informatie. Je kunt je daar ook inschrijven voor een proefles.

Ontspannen groet,

Nathalie